LFCPoland.com - serwis tworzony z pasji

Historia Klubu

Wszystko zaczęło się jeszcze w latach 70. XIX w., gdy w biednym, robotniczym mieście Kościół odgrywał ważną rolę w kształtowaniu zaniedbanej młodzieży. Przy parafiach zaczęły powstawać kluby sportowe, w tym także piłkarskie. Jednym z nich był St. Domingo Football Club, który wkrótce przemienił się w Everton Football Club. Niedługo potem na mecze zespołu przychodzić zaczęła znaczna publicznośc, co wiązało się z potrzebą znalezienia odpowiedniego miejsca do rozgrywania meczów. Pomocną rękę podał Evertonowi John Houlding, bogaty biznesmen i przyszły burmistrz miasta, który wydzierżawił plac przy Anfield road. W 1892 r. doszło między Houldingiem a władzami Evertonu do sporu w sprawie placu do gry, w wyniku którego Houlding został z Anfield, ale bez drużyny. Zdenerwowany biznesmen postanowił nie dać za wygraną i w maju 1892 r. założył własny zespół - Liverpool Association Football Club. Wraz z powstaniem klubu Houlding zatrudnił Irlandczyka Johna McKennę, któremu za zadanie postawił zbudować drużynę, która byłaby w stanie grać w lidze - najpierw regionalnej, a potem krajowej. Już w 1894 roku ten cel został osiągnięty.

Zaledwie siedem lat po wejściu do pierwszej ligi Liverpool pod wodzą nowego trenera - Toma Watsona zdobył swoje pierwsze mistrzostwo Anglii. Już wówczas na mecze przychodziło około 20 tysięcy widzów. Co ciekawe, piłkarze zarabiali wtedy cztery funty tygodniowo, zaś klub dorabiał, wynajmując w tygodniu boisko przy Anfield Road pod wypas kóz. Pięć lat później mistrzostwo znowu wróciło w ręce Liverpoolu. W tym samym sezonie 1905/1906 Puchar Anglii zdobył Everton, co uczyniło miasto nad Merseyside stolicą futbolu angielskiego. Na kolejne sukcesy klub z Anfield Road musiał czekać do lat 20. Dwa kolejne mistrzostwa były ostatnimi sukcesami przed drugą wojną światową. Tuż po niej Liverpool wyruszył na obóz przygotowawczy do sezonu 1946/1947 do USA i Kanady. Ten nietypowy jak na tamte czasy sposób przygotowań okazał się strzałem w dziesiątkę, gdyż zespół zdobył w tym sezonie swoje piąte mistrzostwo w historii. W zwycięskim składzie występowali wówczas między innymi Billy Liddell i Bob Paisley (późniejszy trener). Ten sukces rozprężył najwyraźniej zawodników, bowiem po nim nastąpił okres dwunastu lat zapaści. Klub spadł do II ligi i potrzebował wstrząsu, by wrócić na szczyt.

Człowiekiem, dzięki któremu Liverpool powrócił na piłkarskie salony był Szkot Bill Shankly. Przebudował on całkowicie zespół i awansował z nim do I ligi. Shankly wsławił się niezwykłą zdolnością do wyławiania młodych talenów z niższych lig. W 1964 roku liverpoolczycy znowu zostali mistrzami, a rok później zdobyli swój pierwszy w historii Puchar Anglii. Sukcesy w kraju pozwoliły "The Reds" pokazać się w Europie. W 1966 roku dotarli aż do finału Pucharu Zdobywców Pucharów, w którym przegrali jednak z Borrusią Dortmund. Prawdziwe sukcesy miały jednak dopiero nadejść. Shankly, chcąc odświeżyć skład, po raz kolejny z powodzeniem udał się na rynek transferowy. Odmłodzony zespół, między innymi z nowym kapitanem Emelynem Hughesem, Johnem Toshackiem i Kevinem Keeganem, sięgnął w 1973 roku po mistrzostwo kraju, które rozpoczęło złotą erę w historii drużyny z Anfield. Świetna drużyna z początku lat 70. była o krok od absolutnej hegemonii. Brakowało sukcesu w Europie. Zanim ten jednak nastąpił, klub przeżył wstrząs. 12 lipca 1974 roku., dwa miesiące po zdobyciu drugiego w historii Pucharu Anglii, 61-letni Bill Shankly postanowił odejść na emeryturę. Nikt nie spodziewał się wówczas, że jego następca, nie tylko mu dorówna, ale w ilości zdobytych trofeów nawet zdoła go prześcignąć. Kontynuatorem dzieła Shankly'ego został Bob Paisley, były piłkarz "The Reds" i asystent odchodzącego trenera. Paisley zdobył z Liverpoolem 19 trofeów w tym 13 (!) ważnych: 3 Puchary Europy, sześć mistrzostw kraju, Puchar UEFA oraz trzy Puchary Ligi. Paisley zakończył przygodę z piłką w 1983 roku. Zgodnie z zasadą jaką wprowadził Bill Shankly, następcą Paisleya został jego dotychczasowy asystent Joe Fagan, który związany był z klubem z Anfield od ponad dwudziestu pięciu lat. Zastał on świetną drużynę, która kontynuowała fantastyczną serię, zdobywając w 11984 roku swój czwarty Puchar Europy po zwycięstwie w Rzymie - jaskinii lwa - nad Romą. Jeśli dodać do tego zdobyte w tym sezonie mistrzostwo, to stwierdzenie, że Liverpool był wówczas najlepszą drużyną piłkarską na świecie, z pewnością nie jest na wyrost. Wszystkie sukcesy piłkarskie miały jednak wkrótce odejść na dalszy plan...

W 1985 roku Liverpool miał podkreślić swoją europejską dominację. Zespół dotarł po raz kolejny do finału Pucharu Europy. Mecz z Juventusem odbył się 29 maja na brukselskim stadionie Heysel. Kto wie jakby się on zakończył, gdyby nie tragiczne wydarzenia, które go poprzedziły. Przed meczem na trybunach doszło do zamieszek między fanami obu zespołów, w wyniku których śmierć poniosło 38 Włochów i jeden Belg. Angielskie kluby na pięć lat zostały wykluczone z europejskich rozgrywek. Pomimo tych wydarzeń mecz został rozegrany. Liverpool przegrał 1:0, jednak nie miało to żadnego znaczenia. Na Anfield doszło do zmian. Odszedł Fagan. Zastąpił go jako grający trener Kenny Dalgish, najlepszy piłkarz mistrzowskiej drużyny i prawdopodobnie najlepszy piłkarz w historii klubu. Okazał się on być równie dobrym szkoleniowcem. Zdobył z Liverpoolem trzy mistrzostwa kraju i dwa Puchary Anglii (w tym dublet w 1986 r.). Jednak i jego kariera trenerska usunęła się w cień w perspektywie największej tragedii w historii klubu. 15 kwietnia 1989 r. doszło do spotkania półfinału Pucharu Anglii z Nottingham Forest na stadionie Hillsborough w Sheffield. Na mecz przyjechało kilkadziesiąt tysięcy kibiców obu zespołów. Kibiców "The Reds" było tak wielu, że wystąpiły problemy z pomieszczeniem ich na sektorze. Gdy mecz się już rozpoczął, wielu z nich wciąż czekało na wejście przed bramami stadionu. Służby porządkowe postanowiły otworzyć wówczas dla nich wyjścia ewakuacyjne, w wyniku czego doszło do stratowania kibiców znajdujących się już w sektorze. W wyniku tej tragedii śmierć poniosło 96 fanów Liverpoolu. Najmłodszy z nich miał 10 lat. Tragedia na Hillsborough wstrząsnęła klubem i miastem. Kibice i rodziny zmarłych wspierały się nawzajem. Motto klubu "You'll never walk alone" zyskało nowy wymiar. Nigdy wcześniej słowa te nie znaczyły tak wiele, jak po 15 kwietnia 1989 roku.

Klub długo nie mógł się podnieść po tej tragedii. Dopiero przyjście francuskiego trenera - Gerarda Houlliera przywróciło uśmiech na twarzach kibiców z Anfield. Francuz wprowadził w klub nowe zasady pracy, które szybko przyniosły efekt. W 2001 roku Liverpool zdobył Puchar UEFA, Puchar Anglii, P. Ligi oraz Superpuchar Europy oraz Anglii. Pomimo wielkich transferów Houllier nie zdołał jednak zdobyć mistrzostwa kraju, na które Liverpool czekał od 1990 roku. Dlatego też w 2004 roku zastąpił go Hiszpan - Rafael Benitez. Genialny taktyk już w pierwszym sezonie wygrał Puchar Europy po zwycięskim finale z Milanem. Rok później sięgnął po Puchar Anglii. Mistrzostwa - jak dotąd - zdobyć mu się nie udało. Jednak wszyscy liczyli, że po zmianie władz w klubie, uda się popularnemu Rafie zdobyć największe krajowe trofeum. Drużyna The Reds była na prawdę blisko tego osiągnięcia w sezonie 2008/2009 kiedy to przez większą część sezonu przewodzili w tabeli Premier League, na koniec ulegli Manchesterowi United o 4 punkty po kilku pechowych remisach w końcówce. Tym samym Manchester zrównał się z Liverpoolem w ilości zdobytych tytułów Mistrza Anglii.